Energielabels in Amsterdam: wat A tot G je echt kost

Elke woning in Nederland krijgt een energielabel van A tot G, waarbij A zuinig is en G warmte lekt. Op een advertentie lijkt het een formaliteit. Dat is het niet. Het label raakt drie dingen die echt geld kosten: je stookkosten, je hypotheek, en als je huurt, de huur zelf.

De stookkosten

Een tochtig vooroorlogs appartement met label F of G kan in de winter een paar honderd euro per maand meer kosten dan een goed geisoleerde woning met label A van dezelfde grootte. Enkel glas, geen muurisolatie en een oude ketel lopen snel op. Twijfel je tussen twee woningen met dezelfde huur, dan is het label het verschil in je maandlasten dat de advertentie stilletjes weglaat.

Wat je kunt lenen

Sinds de hypotheekregels rond energie strenger werden, kun je met een beter label vaak meer lenen, en geldverstrekkers bieden extra ruimte aan kopers die willen isoleren. Een woning met een laag label die je wilt opknappen kun je soms financieren met dat werk erin verwerkt. Vraag het een hypotheekadviseur, want de precieze bedragen veranderen elk jaar.

Huurgrenzen bij gereguleerde woningen

Bij een gereguleerde huurwoning voedt het energielabel het puntenstelsel dat de maximale wettelijke huur bepaalt. Een hoger label voegt punten toe, een laag label haalt ze eraf. Huur je een plek met een slecht label, dan loont het te checken of de gevraagde huur überhaupt mag.

Waar je het label vindt

Officiële labels staan in het landelijke register EP-online, gekoppeld aan het gebouw. Op 500meters zoek je een adres en toont de energiesectie het geregistreerde label, het bouwjaar en het woningtype. Eén kanttekening: een label kan oud zijn of op een schatting berusten in plaats van een volledige inspectie, dus bekijk een verrassend goed label op een oud pand met enige argwaan.